آوارهی هر شهر و دیارم بی تو
دیوانه ترین عاشق زارم بی تو
دلخوش به تمنای وصالت بودم
اکنون چه کنم در شب تارم بی تو
در سینه هزار آینه بشکسته ز غم
از خویش هم ای دوست، فرارم بی تو
هر لحظه به یاد تو نفس میگیرم
بیتاب تر از ابر بهارم بی تو
برگرد که این خانه پر از دلتنگیست
بر شانهی غم سر بگذارم بی تو
از دوری تو باغ دلم پژمردهست
پیچیده به هر گوشه غبارم بی تو
در آینهی خاطرهها گم شدهام
بر درد و غم و غصه دچارم بی تو
تا لحظهی دیدار تو جان خواهم داد
از هجر و غمت جان بسپارم بی تو
نام تو سرآغاز غزلهای من است
ورنه من آشفته چه دارم بی تو
از بغض گلو ناله به فریاد رسیده
از عالم و آدم گله دارم بی تو
