جلوه کن ای ماه شب تار من
شعله بکش بر دل بیمار من
خنده بزن ای گل گلزار من
همدم دل، محرم اسرار من
شهد لبت، باده نابم شده
مستی این حال خرابم شده
برده مرا تا لب مرز جنون
تا که شوم بیخبر از چند و چون
عطر نفسهای تو مستم کند
عشق تو پیمانه به دستم کند
چشم تو جادوست، پر از رمز و راز
پای بکوب و غزلی تازه ساز
دست مرا گیر و برقصان مرا
در دل این بزم، بسوزان مرا
ای گل زیبای گلستان من
مرهم زخم دل سوزان من
خانه منم، روشنی خانه تو
من صدفم، گوهر دردانه تو
سایه بکش بر سرم ای نوبهار
شعر و غزل بر دل و جانم ببار
فصل خزان با تو بهاری شده
در دل من شور تو جاری شده
ای تو سرانجام و سرآغازِ من
با تو همآوا شده هر ساز من
